48e Delta Lloyd 24 Uurs Zeilrace (2012)

Na dagen van voorbereiding, weerberichten volgen, Rak installeren mochten we eindelijk weer los. Aan boord dit keer Rene, Doekele, Hotze en Sybo. De startplaats hebben we net als vorig jaar op Urk uitgekozen.

Tot aan de Ketelbrug moest er gemotord worden. Na de Ketelbrug konden we gelukkig nog even een uurtje zeilen. Op Urk aangekomen konden we nog even lekker relaxen. Het was niet druk op Urk met boten voor de 24 uurs race, een stuk of 6. Nadat we een lekker visje hadden gegeten was het tijd om ons klaar te maken voor de start.

De start was spectaculair! Er stond 0 wind. We dreven 10 minuten na het startschot heel langzaam over de start lijn. Gelukkig kwam er na een half uur genoeg wind om de halfwinder te vullen. Met een 3 knoop op het log gingen we richting de eerste boei om daarna onder de halfwinder richting de NM-2 bij Lemmer te gaan. Tegen de tijd dat we bij de Rotterdamsehoek aankwamen was de wind toegenomen tot 10 kn. We voeren op dat moment redelijk halve wind en de halfwinder begon er al flink aan te trekken. De eerste regendruppels hadden zich ook al gemeld. Nog voor de NM-2 hebben we de halfwinder binnengehaald. Van de NM-2 zijn we richting de EZ-D gezeild. Die was dooreen windschift toch niet helemaal bezeild. Bij de boei moesten we nog even een slag maken. Van daar zijn we naar de KG gezeild. Op het rak KG –> SB-A hebben we voor het eerst in onze zeilloopbaan een nachtelijke fokwissel uitgevoerd. Met een enorme slinger in onze koers hebben we in de luwte van het grootzeil de 105% fok gewisseld voor de 85% versie. Na deze aktie werd Sybo zeeziek om daar ook niet beter van de te worden de rest van de tocht. De volgende rakken volgenden :EL-A –> SB-A –> LC-5 –> SPORT-A –> LC-5. Bij de LC-5 aangekomen was de zeeziekte van Sybo nog steeds niet over terwijl het al licht was geworden. Ook de rest van de bemanning werd er niet beter op en met de verslechterende weersvooruitzichten is het besluit genomen om uit de race te stappen rechtstreeks naar huis te varen. Bij Urk aangekomen kregen we nog een enorme bui met heel veel regen en veelwind voor onze kiezen. Eenmaal door de brug, brugwachter nog bedankt voor het wachten, zeilen we op het Ketelmeer ongereefd in het zonnetje en keken we elkaar aan waarom we in hemelsnaam ook alweer gestopt waren !?!?!? Een dag eerder dan verwacht leggen we de ‘Spero Invidiam’ weer aan in de thuishaven.

De dagen die volgden waren dagen van overpeinzing over wat als dit, wat als dat……….. Dit gaan we volgend jaar anders doen!! Het gevoel van het niet uitzeilen is misschien nog wel erger dan het beroert voelen tijdens de tocht. Organisatie 24 uurs race, tot volgend jaar!

Advertenties